De VrijMiBo is een eiland


Het is weekend. Het wordt een lang weekend. Het laatste weekend van het jaar. 

Het land ligt naast het harde zwarte pad
Onder de maan verloren en verzonken.
Het water glanst verleidelijk en glad
En 'k loop daarlangs volkomen vrij en dronken.
Mismaakte en zotte wilgen zonder blad
Wringen geweldig hun gekorven tronken...
Het eiland geurt zo vruchtbaar en zo zat
Naar 't polderwater en de vette bonken.
In mij is ook die drang, dat geurig gisten
Gelijk in de aarde en 't oude wilgenhout,
Mijn adem mengt zich met de lichte misten:
En 'k voel mij nieuw, ik voel mij eeuwenoud,
'k Weet niets én meer dan de allerwijsten wisten...
De winter gloeit. Alléén de dood is koud.
Prettig weekend. En be nice.

Jump!

Spetter pieter pater, spring maar in het water

Ad·vrijmibo.me

Wat een drama met dat rotsspringen in/op/nabij Mallorca (niet de foto hierboven). Doe maar een beetje voorzichtig allemaal. Preauscht!

Doneer ook eens een biertje aan Hans Kwalzan! Klik dan!